فاصله با مشکلات

[Manne]

باتری ماشین خالی شده بود و در سرمای چند درجه زیر صفر روشن نمیشد.
لحظه ای عادتهای قبلی ام زد بالا .ذهنم داشت شروع میکرد به غر زدن که بگوید ((اه..بگندی
شانس...همیشه خرابه...))
اما چند ثانیه و فقط چند ثانیه چنین بود که فوری به خود آمدم (( من باید عادتهای قبلی ام را
کنار بگذارم و با روش جدید زندگی کنم.باید با مشکلات فاصله بگیرم.من باید مشکلاتم را حل
کنم.نه مشکلات مرا در خود حل کند.))
یکهو حالم خوب شد. اصلا شروع کردم به لبخند زدن.سراغ کارها و کمکهایی که لازم بود رفتم.
دیگر کارها سخت که نبود هیچ انگار دارم لذت نوشیدن چای داغ در آن هوای سرد را میبرم.
در حین کار شروع به شکرگزاری نمودم.
احساس خوشی دارم . آرزوی خوشی برای همه شما عزیزان دارم.