دخالت در کار خدا

[Manne]

داستان طنز گونه ای را می خواندم،که فکر می کنم خیلی با وضعیت ما تناسب دارد و گاهی از سر
دلسوزی کارها يی می کنیم و بقول برنامه سر راه خدا قرار می گیریم و انتظار نتایج مثبت داریم.
کنترل می کنیم و با کنترل خود شرایط رشد را حتی از دیگران می گیریم.وچنین است آن قصه:
روزی سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد .شخصی نشست و ساعتها تقلای پروانه برای بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله را تماشا کرد.
ناگهان تقلای پروانه متوقف شد و به نظر رسید که خسته شده و دیگر نمی تواند به تلاشش ادامه دهد.
آن شخص مصمم شد به پروانه کمک کند و با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد. پروانه به راحتی از پیله خارج شد.
اما جثه اش ضعیف و بالهایش چروکیده بودند. آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد . او انتظار داشت.
پر پروانه گسترده و مستحکم شود و از جثه او محافظت کند اما چنین نشد .
در واقع پروانه ناچار شد همه عمر را روی زمین بخزد و هرگز نتوانست با بالهایش پرواز کند.
آن شخص مهربان نفهمید که محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه قرار داده بود تا به آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پیله به او امکان پرواز دهد .
گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم.
اگر خداوند مقرر می کرد بدون هیچ مشکلی زندگی کنیم فلج میشدیم ،
به اندازه کافی قوی نمیشدیم
و هر گز نمی توانستیم پرواز کنیم .